Persoonlijke update: Het leven na mijn Masterdiploma

Jeetje, mijn vorige persoonlijke update is al weer bijna een jaar geleden! Op 16 november 2015 schreef ik over mijn leven na de MAF. Ik schreef van me af over mijn plannen en hoe ik het na mijn Master zou gaan aanpakken. Nu, een jaar later, heb ik mijn Masterdiploma binnen en is mijn plan om een jaar lang te proberen om te kunnen leven van zingen en spelen aangebroken! In deze blogpost vertel ik hoe dit bevalt en wat ik nu allemaal aan het doen ben.

whatsapp-image-2016-08-25-at-22-25-12

Masterdiploma!

Na mijn vorige persoonlijke update is er natuurlijk veel meer gebeurd dan alleen het behalen van mijn Masterdiploma. Zo zijn Ruben en ik bijvoorbeeld gaan samenwonen in Den Haag. We wonen nu sinds 31 december in de randstad en dat is wel even wat anders dan wonen in het gemoedelijke Brabant. Ik moest in het begin wel erg wennen aan de mentaliteit hier, maar ik denk toch dat het goed voor me is om in een wat ‘hardere’ wereld te leven. De auditiewereld is (in Nederland) namelijk ook nogal hard. Verder gaf ik in de vorige update al aan dat ik het lastig vond om me los te maken van de MAF aangezien ik nog in Tilburg woonde. Ik mis de maf nog steeds, maar heb het wel veel meer los kunnen laten. Gelukkig heb ik nog wel genoeg contact met een aantal MAFfies en natuurlijk bijna dagelijks met de allerliefste Agaath die me steunt bij alles wat ik doe. Tilburg hoef ik ook niet te veel te missen, ik ben er elke week voor zangles en dat is super fijn.

img-20160812-wa0045

Ons uitzicht in Den Haag!

Nog voordat ik mijn Masterdiploma binnen had kreeg ik een super leuke nieuwe baan. Ik doe nu namelijk Content Management bij Unilever, voor het merk Ben & Jerry’s. Dit is natuurlijk perfect voor mij, aangezien ik dit werk overal kan doen en ook wanneer ik wil! Ik gaf bij het gesprek van mijn loopbaanbegeleider aan dat ik bang was voor het solliciteren na mijn jaar auditeren, omdat ik dan niks met communicatie zou hebben gedaan. Zij gaf aan dat dat geen probleem zou moeten opleveren, maar ik vind het toch erg fijn om nu ook op dit vlak bezig te blijven. Bovendien is het super leuk om te doen en is Ben & Jerry’s natuurlijk het leukste merk EVER!

Rond de tijd dat ik ging solliciteren voor deze functie kwam er nog iets leuks op mijn pad. Plaswijck Park is een super leuk park voor kinderen in Rotterdam. Behalve de attracties, dierentuin en speeltuinen hebben zij ook een Theeater (ja met dubbel ‘e’, je kunt er zelf je thee knippen en drinken) waarin elke woensdag, zaterdag en zondag een voorstelling wordt gespeeld. In de schoolvakanties zelfs elke dag twee keer. Deze voorstellingen worden verdeeld over 4 acteurs. Plaswijck Park zocht nog een nieuwe voorstelling en zo kwam ik met ze in contact. Nu speel ik meerdere keren per maand mijn zelfgemaakte voorstelling ‘Dotje de Dromer’ en ben ik bezig met een nieuwe voorstelling. Ik factureer deze voorstellingen zelf en daarom heb ik me dus ook ingeschreven bij de Kvk met mijn eigen bedrijf. Hierdoor kan ik soms wat extra klussen doen wat natuurlijk ook super fijn is.

IMG-20160515-WA0020

Dotje de Dromer in het Theeater

Helaas zijn deze twee dingen nog niet helemaal genoeg om van rond te komen (en om te reizen voor mijn audities, daarover straks meer). Dus doe ik ook veel ‘dagklussen’ voor een uitzendbureau. Bij dit bureau weten ze dat ik een super flexibel leven heb, elke week is weer anders en daarom plan ik mezelf daar vaak last minute in voor deze klussen. Ik ben blij dat het niet elke week hetzelfde is en doe echt van alles. De ene keer sta ik in een super luxe modezaak, dan help ik met het opbouwen van een evenement, ik doe horeca werk of ik notuleer bij grote bedrijven. Ik vind het wel een beetje jammer dat dit nog steeds een ‘moetje’ is, maargoed, dat wist ik van te voren en vanwege mijn werk bij Unilever hoef ik dit veel minder te doen dan waar ik bang voor was.

Maargoed, nu waar het natuurlijk echt om gaat! Ik ben dus enorm veel aan het auditeren. Dit zorgt voor hectische weken, veel last-minute dingen voorbereiden en er is altijd wel iets te doen. Zo zat ik vorige week nog een hele dag thuis aan een stuk audities te zoeken, aan te melden voor audities en dingen te regelen zodat ik de audities kon doen. Het is met recht een dagtaak te noemen. Ik was erg bang dat er niet genoeg te vinden zou zijn, maar tot nu toe (ik kijk hier even vanaf augustus wanneer ik echt ben begonnen) is er bijna elke week wel een auditie. Als dat niet zo is heb ik in ieder geval mijn vrije tijd hard nodig om me voor deze audities voor te bereiden. Ik was eigenlijk van plan om alleen in Nederland te auditeren en stond helemaal niet stil bij wat er in het buitenland allemaal te doen is. Bij een auditie in Amsterdam ontmoette ik iemand (je weet wie je bent ­čśë ) die mij enorm inspireerde. Zij ging gewoon naar Londen voor audities! Wow! Maar toen dacht ik, dat kan ik toch ook? Daardoor ben ik ondertussen al naar Hamburg, Bochem en Londen geweest voor audities. Ook ben ik veel in Amsterdam of op de meest afgelegen locaties in Nederland. Zeker door het auditeren in het buitenland raak ik enorm ge├»nspireerd, wat weer zorgt voor een extra motivatie om een goede auditie neer te zetten (en shows kijken in Hamburg en Londen is natuurlijk helemaal inspirerend).

img_20161101_145200

Ragtime in Londen!

 

Nu ben je natuurlijk benieuwd: wat is het resultaat? Ik vind het moeilijk om hierover te hebben, niet omdat ik niet wil toegeven dat niet alle audities een positief resultaat opleveren hoor. Want dat is gewoon zo. Maar er lopen momenteel wat dingen en die wil ik gewoon niet jinxen door dat hier ‘hardop’ te vertellen. Wat ook veel mensen niet snappen: er zijn heeeeeeeel veel mensen die willen doen wat ik wil doen. Soms kunnen er wel 300 mensen aanmelden terwijl er bijvoorbeeld maar 1 plaats beschikbaar is. Het is dus ook negen van de tien keer zo dat de auditie echt wel goed ging, maar dat dat bij 50% van de auditanten het geval was. Er wordt dan dus op de kleinste dingen geselecteerd. Ik laat op dit moment lang niet meer altijd aan iedereen die ik tegenkom weten dat ik een auditie op de planning heb. Er wordt dan naderhand zo vaak aan me gevraagd of ik door ben of niet en niet iedereen begrijpt dan dat als je het goed hebt gedaan het ook mogelijk is dat je niet door bent. Bedenk dat je aan het solliciteren bent voor een baan, maar dan is het nog 100x zo moeilijk om binnen te komen. Er zijn dus wel wat audities waarvan ik een positieve uitslag heb ontvangen, maar omdat alles zo super vaag is (of ineens weer niet kan doorgaan, hoort ook bij dit wereldje) ga ik dit pas delen als alles definitief is. Ik zal dit waarschijnlijk dan in het kort delen op mijn nieuwspagina┬á┬áen Facebookpagina, houd dit dus in de gaten! ­čśë

Wat ook hoort bij dit jaar: veel afwijzingen. Ik zie om me heen veel mensen die hierdoor afhaken. En dat snap ik. Het is heel heftig om te horen dat je het weer niet geworden bent en het voelt als een persoonlijke afwijzing. Het is sowieso heel anders dan auditeren voor een opleiding. Daar moest ik in het begin vooral aan wennen. Bij een opleiding word je vaak aangenomen op basis van je talent. Bij producties is dat niet (altijd) het allerbelangrijkste. Ook zing je vaak voor een opleiding een liedje dat je sowieso goed kunt zingen, je kiest hier vaak niet voor een super uitdagend nummer (tenminste dat zou ik niet aanraden). Voor een productie,zeker als het een open call is, is het vooral belangrijk dat je gewoon boven de rest uitspringt. Daarom kies ik nu juist voor die uitdagende nummers waarvan ik weet dat niet iedereen het nummer ├╝berhaupt kan uitzingen.

Maar even terugkomend op die afwijzingen. Veel mensen zijn bang voor wat het met me doet. Bang dat ik onzeker word over mezelf, bang dat ik de inspiratie kwijtraak. Ik moet eerlijk zeggen dat ik hier zelf in eerste instantie ook bang voor was. Toch wilde ik me hier overheen zetten, ik wil dit gewoon ECHT HEEL GRAAG! En als ik dat zo nodig wil, moet ik doorzetten. Nu ik eenmaal helemaal in dit auditieleven zit en dus ook vaak ben afgewezen merk ik ook dat er nog een andere kant aan zit. Ik had dit nooit kunnen denken, maar soms krijg ik juist zelfvertrouwen alleen van de auditie zelf. Als ik een super goede auditie heb gedaan maakt het voor mijn zelfvertrouwen niet altijd uit of ik door ben of niet. Vaak wordt dan (ondanks ik niet door ben) ook door de jury aangegeven dat ze vinden dat ik veel talent heb. Dat is fijn. Toch moet ik eerlijk zijn en toegeven dat de eerste keer dat ik een positieve uitslag kreeg, dit wel het meest heeft gedaan voor mijn zelfvertrouwen. Pas hierna heb ik geleerd wat ik hiervoor beschreef. In Londen (waar alle auditanten trouwens super lief voor elkaar zijn, leer hiervan Nederland!) sprak ik met een jongen en hij zei: ‘Het is jammer als je niet door bent, maar je heb alles gegeven wat je had. Ze zijn op dit moment niet naar jou op zoek, maar dat wil niet zeggen dat je niet goed genoeg bent.’ Dit neem ik nu met elke auditie mee.

Zo, volgens mij zijn jullie nu aardig bij. Ik sta nog steeds voor 100% achter mijn keuze! Ook als ik straks┬á(over een half jaar) ga solliciteren voor een ‘normale’ baan kan ik natuurlijk wel bezig blijven met bijvoorbeeld Plaswijck Park. Dat maakt mijn deadline iets minder eng. Ik zit erover te denken om ook een blog te wijden aan wat auditie verhalen en dingen die ik daarbij meemaak. Mocht je dat interessant vinden, let me know!

Liefs,

Inge

2 Comments

Leave a Reply